Lütfü Gültekin

Lütfü Gültekin 1949 yılında Tunceli’de doğmuştur. Yedi kardeşi olan âşık, ilkokulu, ortaokulu ve liseyi Tunceli’de bitirmiştir. On beş on altı yaşlarındayken radyo evine girme isteğiyle Tunceli’den İstanbul’a gelmiştir. İstanbul’da pek çok halk ozanıyla tanışmış, dört yıl boyunca Feyzullah Çınar, Âşık Daimi, Davut Sulari, Nesimi Çimen, Haydar Ağbaba, Ali Ekber Çiçek, Arif Sağ gibi pek çok önemli isimlerden feyz almıştır. Bu dönemlerde iki tane 45’lik plak yapmıştır. Sanatında bir yerlere kolay gelmediğini “o güzel insanlardan el aldım; ancak bunun bedeli kolay olmadı. Aylarca Unkapanı’nda köprü altlarında yattım.” sözleriyle ifade etmiştir.

1969 yılında çalışmak amacıyla amcasıyla birlikte Berlin’e gitmiştir. Orada bir müddet düğünlerde saz çalmıştır. Daha sonra Belçika’ya giden Gültekin burada da maden ocaklarında çalışmıştır. Maden ocaklarında çalıştığı dönem için “Bestelerimin yarısını yeraltında yaptım.” demektedir. Emekli olduktan sonra evine bir stüdyo kurarak çalışmalarını burada yoğunlaştırmıştır.

Gültekin, 1972 yılında Yeter Hanımla evlenmiş ve bu evlilikten altı çocuk, yedi torun sahibi olmuştur (Turan vd. 2010: 160). Oğulları Emre ve Munzur da müzikle uğraşmaktadır. Özellikle oğlu Emre Gültekin eğitimini müzik konusunda almış, bağlama konusunda ders verecek kadar ustalaşmıştır (Turan vd. 2010:161).

Gültekin, Tunceli doğa festivallerine katılmakta, festivallerin yanı sıra televizyon programlarında da sanatını icra etmektedir. Almanya’da kurulmuş Düzgün TV’de on altı program yapmıştır. Ayrıca Belçika’da yapılan şiir gecelerine bağlamasıyla eşlik etmektedir (Turan vd. 2010: 162).

Gültekin, 70’li yıllarda Davut Sulari ile konser vesilesiyle Belçika’ya geldiğinde tanışmış ve Sulari’yi evinde ağırlamıştır. Sulari, Gültekin’e “Ferdi” mahlasını vermiş; ancak Gültekin bu mahlası kullanmamıştır. Lütfü Gültekin, şiirlerini ilk yazdığı şekliyle bırakmamış, sonrasında üzerlerinde ufak tefek değişiklilkler yapmıştır. Yazdığı şiirleri henüz bir kitapta toplamamıştır. İlk yıllarında Yunus Emre, Kaygusuz Abdal, Pir Sultan Abdal, Seyyid Nesimi, Nazım Hikmet, Hasan Hüseyin Korkmazgil ve Ozan Emekçi’nin pek çok şiirini bestelemiştir (Turan vd. 2010: 162).

Gültekin, rüya ve bade konusundaki düşüncelerini “Tunceli’de Düzgün Baba Türbesi vardır, küçükken ailelerimiz bizi o ziyarete götürürdü, bir keresinde o türbede uyurken rüyamda rahmetli âşık Daimi’yi gördüm. Bu rüyayı bir icazet olarak kabul edebilir miyiz bilmiyorum.” sözleriyle açıklar (Turan vd. 2010: 161-162).

Gültekin’in sazda özel bir ustası olmamış, sazı 60’lı yıllarda kendi kendine çalarak öğrenmiştir. Amcasından ilham aldığını söylemektedir. Amcası öldükten sonra onun çok önceleri söylediği kasetleri toplamış, oğluyla birlikte amcasının okuduğu türküleri bir CD’de toplamış ve amcasına vefa borcunu ödemiştir. Kıvırcık Ali, Sabahat Akkiraz, Arif Sağ, Musa Eroğlu gibi pek çok sanatçı Gültekin’in bestelerini seslendirmiştir (Turan vd. 2010:162).

Gültekin’in kendi türkülerinden oluşan ilk albümü 1973 yılında çıkmıştır. Diğer albümleri ise şunlardır: Türküce (2008), El Emeği Göz Nuru (2005), Gül Türküleri (2003), Derman Bizdedir (1998), Hasretim Hasret (1995), Aydınlıkta Uyandırın (1989), Selam Olsun (1987), Yiğidi Doğuran Ana Bin Yaşa (1974), Gültekin (1974) (Turan vd. 2010: 163).